O ja, er waren ook nog enkele toespraken.

januari 11, 2018

Het was, hoe je het ook wendt of omdraait, een mooie AZSV dag, de eerste zaterdag van het jaar 2018.

Vanaf  11 uur werden de laatste knappe mensjes op de foto gezet voor de portretjes van het voetbalplaatjesalbum:

Ik publiceer hun namen maar even zonder toestemming, want die krijg ik toch niet: Vader en zoon A. en J. Bulsink van het 8e, Hansi Bastmann (of was het Basti Hansmann?) van het 6e en Zaal 2, Martijn Groot van Zaal 2 en Louise Rensink van VR 2

Loop- en conditietrainer der dames, Theo Stronks meldde zich als laatste, hetgeen vraagtekens oproept over zijn oefenstof.

Aansluitend konden de voetballers en voetbalsters die daar zin in hadden, in een mixtoernooi 7 tegen 7  elkaar voor de voeten lopen. Ongeveer 70 senioren hadden zich opgegeven. Ik heb even gekeken en kon mijn verwondering over het niveau niet onder stoelen of reservebanken steken. Wat een enthousiasme, wat een geestdrift, wat een passie. En daarmee is het niveau ook wel zo’n beetje aangeduid. Dit toernooi moet echter wel vaker georganiseerd worden, het vormde namelijk een prachtige opmaat naar de volgende gebeurtenis op Villekamp, het huldigen der kampioenen! Twee najaaarskampioenen werden dit voorjaar gehuldigd, JO11-8 en JO11-9. Onder luid geklap, gestamp, gerinkel en nog meer afleidende geluiden zoals het immer bij dergelijke gelegenheden wederkerende liedje van Freddie M’s muziekgroepje, mochten de kampioenen een rondje of twee-drie door de zaal paraderen.

Wat lijkt het me toch fijn om kampioen te worden. Ik heb dat zelf nooit mee mogen maken omdat ik in een team voetbalde waarin de meest getalenteerde slechts met moeite een melkbus kon passeren. Nu zullen jongelui, die niet weten hoe dat vroeger allemaal ging, zich wel afvragen: “wat is een melkbus?” De definitie van een melkbus is: een bus, al dan niet gevuld met melk. Dit in tegenstelling tot een bierflesje of een flesje bier. Een bierflesje is leeg, een flesje bier is gevuld.(meestal met bier).

O ja, er waren ook nog enkele toespraken.

Uiteindelijk kon de vol ongeduld trappelende Wim Smees de zo fel begeerde microfoon uit handen der laatste spreker rukken. Wim had er zin in. Voor wie het niet wist: Wim is niet alleen de clubheld van AZSV en verre omstreken, maar ook de ceremoniemeester der nieuwjaarsreceptie. We zullen het woord `vakkundig` niet in de mond nemen, maar Wim heeft als excuus dat hij er niet voor geleerd heeft. “Hee dut maor wat”, zouden ze in de Achterhoek zeggen.

De belangrijkste taak voor Wim was het draaien aan het Rad. Er stond namelijk een Rad opgesteld, waaraan men placht te draaien waarna,na de nodige omwentelingen, het Rad stil gaat staan om uit te rusten. Als het rad stilstaat is dat tevens de aanwijzing voor een nummer. Wim roept dat nummer door de microfoon en uit de zaal klinkt gejuich of een uitroep van teleurstelling. Hij of zij die juicht heeft hetzelfde nummer als het door Wim afgeroepen nummer. Hij of zij die de kreet van teleurstelling slaakt zit er vaak net eentje naast. De juicher mag naar voren komen en ontvangt een prijs, gevolgd door nog meer gejuich of door een kreet van teleurstelling.

Een bijzondere prijs was wel de workshop koken met René Meinen. René is bakker, maar hij verzekerde mij dat hij ook koken kan. Ik twijfel er niet aan, maar ga het toch straks navragen bij Freek Mulder of Henri Weikamp, de twee winnaars van deze speciale prijs. Want je weet maar nooit, misschien is Rene wel een opschepper.

Trouwens, even tussen haakjes: (De prijzen voor deze raddraaierij zijn allemaal beschikbaar gesteld door sponsoren die AZSV een warm hart toedragen. Bedankt, sponsoren!)

Dat het een dorstige middag was dat bleek wel uit het feit dat sommige jongelui zelfs nadat ze de twee ontvangen consumptiemunten op hadden, nog meer drankjes gingen bestellen voor eigen rekening. Ik snap dat niet. Mijn vader zou juist zeggen: “hier heb je twee munten, niet van alles door elkaar drinken”

Rond 20 uur in de avond werden de laatsten letterlijk de kantine uitgeveegd. (Wie anders dan AZSV 6, die jongens zijn een slecht voorbeeld voor de kinderen die ze nog krijgen moeten..)

Het was, hoe je het ook wendt of omdraait, een mooie AZSV dag, de eerste zaterdag van het jaar 2018.

E.W.


Geef een reactie