Love Life, Fight Cancer!

maart 12, 2018

De mysterieuze krachten in de sport, het is bekend, beslissen vaak over kampioenschap of degradatie. PSV leek tot vorige week op z’n sloffen kampioen te worden maar verloor zaterdag met 5-0 van Willem II, de grootste nederlaag voor de Eindhovenaren sinds 22 november 1964. Bij Willem II was net de trainer opgestapt – mogelijk boorde ook dat onvermoede krachten  bij de Tricolores uit Tilburg aan. Ook  de Graafschap lijkt behept met een soort angstvirus. Op de momenten dat het er om gaat, laat de ploeg het meestal volledig afweten. Na de geweldige winst bij Go Ahead Eagles verwachtte vrijdag een goed gevulde Vijverberg elf deurdonderende superboeren maar helaas kregen ze een elftal te zien dat voetbalde als frauderende veeboeren die zojuist een brief van landbouwminister Carola Schouten hadden ontvangen. Ook de Graafschap leek verlamd door de mogelijkheid een prijs – de periodetitel – te winnen. Op een iets lager niveau zijn de mysterieuze krachten ook vaak prominent aanwezig. AZSV8 speelde afgelopen zaterdag een uitwedstrijd tegen het negende elftal van DZC’68. De voortekenen waren goed. Het elftal draait als een tierelier en staat fier aan kop in de competitie. In de afgelopen maanden werd een aanval van Winterswijk op die koppositie eenvoudig afgeslagen en ook SVDW ’75 werd makkelijk de bietenbrug opgestuurd. Bovendien pakte het elftal tegen AD’69 4 na een spannende pot (4-3) de plaatselijke beker met de grote oren, oftewel de P.O. & D-cup. Kortom, het zelfvertrouwen kende geen grenzen. Maar in Doetinchem maakten de mysterieuze krachten een nieuw slachtoffer en ging het goed fout met het voormalige voetballende museum. DZC’68 maakt gebruik van ideële shirtreclame. Op de borst prijkt de oneliner ‘ Love Life, Fight Cancer’. Hartstikke mooi natuurlijk. Maar als je dan één speler van de thuisclub binnen vijf minuten drie keer ‘kanker zus’ en ‘kanker zo’ hoort roepen dan weet je eigenlijk al genoeg. Deze speler en enkele anderen hadden het in de wedstrijd voornamelijk op de ledematen van de tegenstander – wij dus – voorzien. De scheidsrechter had er gelukkig goed het oog in en stuurde diverse spelers van de thuisclub voor korte tijd naar de kant. Helaas maakte hij één fout: een paar spelers had er definitief af gemoeten. Het fysieke spel van DZC’68 leidde tot de nodige onvrede en frustratie bij het achtste en Marco trok in de rust zelfs zijn voetbalschoenen uit (hopelijk niet voor het laatst…). Tussen de bedrijven door werd er ook gevoetbald. Het achtste speelde niet goed en kwam door een zondagsschot 1-0 achter. Vlak voor rust maakte DZC ook nog 2-0, al dan niet na een handsbal van de spits. In de tweede helft beet het achtste wat meer van zich af, ging ook iets beter voetballen en kwam via Jur op 1-2. De gelijkmaker bleef echter uit zodat het elftal toch enigszins gefrustreerd de kleedkamer opzocht. Maar … we staan nog steeds boven aan en het K-woord is daarom nog steeds realistisch. Aanstaande zaterdag tegen Gendringen gewoon weer aanhaken bij het goede gevoel uit de winterstop. Succes!


Geef een reactie