Een museum komt tot leven!

februari 12, 2020

Het achtste neemt binnen AZSV een wat aparte positie in. De geschiedenis van dit bijzondere elftal gaat terug naar midden jaren tachtig van de vorige eeuw. Enkele voormalige eerste elftaltoppers – ‘een’ Gerard te Rietstap, ‘een’ Sjaak Wiendels en ‘een’ Gerrit Meinen’ om er maar enkelen te noemen – besloten toen in een veteranenteam – AZSV14! – hun indrukwekkende carrières af te bouwen. Vele mutaties en honderden wedstrijden later speelt dit voormalige veertiende nu als AZSV8 in de reserve vijfde klas. De gemiddelde leeftijd van dit illustere team lag vele jaren ver boven die van de andere AZSV-elftallen. André Pöstgens, voormalig keeper en enkele jaren chroniqueur van dit elftal, muntte dan ook de veelzeggende titel ‘voetballend museum’ voor dit gezelschap fanatieke oudgedienden. Maar langzamerhand won de onvermijdelijke lichamelijke aftakeling het steeds vaker van het onveranderde fanatisme – het elftal was niet altijd geliefd bij de (AZSV-)scheidsrechters – en steeds meer veteranen hingen noodgedwongen hun voetbalschoenen aan de wilgen. Diverse verjongingskuren volgden en anno 2020 telt het elftal twintigers, dertigers, veertigers, vijftigers en één zestiger. Het aantal twintigers en vijftigplussers houden elkaar zelfs in evenwicht en het ‘voormalig museum’ werd logischerwijs omgedoopt in ‘voormalig voetballend museum’. Het fanatisme bleef maar de resultaten hielden de laatste jaren niet over. Het laatste kampioenschap dateert uit de tijd dat het woord klimaatcrisis nog moest worden uitgevonden. Ook het voetbal staat vaak heel ver af van wat de oprichters vele jaren geleden voor ogen stond. Ook dit seizoen blijven de resultaten weer ver achter bij de immer hooggespannen verwachtingen. De eerste elf wedstrijden leverden slechts zeven schamele punten op. Maar afgelopen zaterdag 8 februari werd alles anders. Het achtste speelde tegen Klein Dochteren 2, een duel in de krochten van de vijfde klasse. Maar wat daar in de tweede helft gebeurde, tart iedere beschrijving. Was in de eerste helft nog sprake van een gelijk opgaande strijd (ruststand 0-0), in het tweede bedrijf speelde het achtste de tegenstander volledig van de mat. Jur opende het bal waarna het de beurt was aan nieuwkomer Emiel S. die maar liefst vier keer scoorde! Vooral de laatste was van ongekende schoonheid. Zijn aanname was die van Dennis Bergkamp, de afronding van Marco van Basten. Tussendoor scoorde Emiel V. uit een penalty op een manier die de oudgedienden in het elftal voor het laatst bij Johan Neeskens hadden waargenomen. Maar de allerbeste op deze historische middag op een achterafveld op sportpark Villekamp was Koen; zijn passing en dribbelen waren bijna Cruijffiaans. Aangezien ook de verdediging geen krimp gaf en Glen glansrijk de nul hield, stond na afloop een ongekende 6-0 (!) op de borden. Zelfs het leidende driemanschap op de bank werd er stil van en dat wil wat zeggen. In de derde helft was het achtste prominent en langdurig vertegenwoordigd – dát is in al die jaren nooit veranderd. Het achtste, een elftal dat het voormalig voetballend museum wordt genoemd maar deze middag wel iets weg had van een tot leven gewekt voetbalmuseum met de beste Nederlandse voetballers aller tijden.